یادت آورم خوب
در آن لحظه که خدا نسیم را نرم نرمان در موهایت پیچانده می شد
لبخند سختی زدی و گفتی آرام باش ...
گفتم چطور به شانه های سردت تکیه کنم و آرام گیرم؟
فریاد زدی آرام باش ...
- فریادوار آرام باشم؟
گریان لرزیدی و گفتی آرام باش ...
به پایت افتادم و گفتم چه جور در لرزش صدای غمناکت
آرامش یابم؟
... و رفتی
و هنگامی باز آمدی که ... سفیدوار ...
آغوشت بخشاندی ام و ترانه وار آوا سر دادی: آرام باش
و من به اطمینان گرم شانه هایت و محکم صدای لطیفت آرام یافتم
اما تو هیچ ندانستی که من در ازدحام بی معنای صدای سنگ ها چگونه سکوت را فریاد وار تنها ماندم!
طراح گرافيك :
Pannasmontata
ترجمه و آماده سازي : BlogT3mp
تو که نیستی دل من بیشتر تاپ تاپ میکنه
انقدر که میترسم یادش بره که بزنه ...
تو که نیستی غم دنیا با منه
انقدر که با تصور بودنته که فقط شاد میشم ...
تو که نیستی شبهام بدون ستاره میشه
انقدر که یه آسمون تاریکی تو دلم جا میشه...
تو که نیستی همش آرزوی دیدنت با من
انقدر که ......
همش آرزوی دیدنت دارم
لينک ثابت
نوشته شده در ساعت 17:52 توسط نسیم
|
دلم پذیرای هر صورتی است
مرغزاری ست بهر غزالان و دیری ست بهر راهبان؛
بیت خانه ای ست بهر بت پرستان و
کعبه ای ست بهر زائران؛
الواح تورات است و پیکره ی قرآن.
من پیرو مذهب عشقم؛
هر جا اُشترانش بگردند
دین و ایمان من آنجاست
محی الدین ابن عربی
لينک ثابت
نوشته شده در ساعت 7:35 توسط نسیم
|