بی حرمتی به ساحت خوبان قشنگ نیست

                                             باور کنید پاسخ آئینه سنگ نیست

سوگند می خورم به مرام پرندگان

                                 در عرف ما سزای پریدن تفنگ نیست

با برگ گل نوشته به دیوار باغ ما

                                            وقتی بیا که حوصله غنچه تنگ نیست

در کارگاه رنگرزان دیار ما

                                 رنگی برای پوشش آثار ننگ نیست

از بردگی مقام بلالی گرفته اند

                                            در مکتبی که عزت انسان به رنگ نیست

دارد بهار می گذرد با شتاب عمر

                                فکری کنید که فرصت پلکی درنگ نیست

وقتیکه عاشقانه بنوشی پیاله را

                                            فرقی میان طعم شراب و شرنگ نیست

خاموش بود و تاريك

                         او كه پر از صفا بود   

پابند عهد بسته

                  پيمانه وفا بود

كاغذ را خط خطي كرد

                               با يك قلم پر از درد

از درددل چه گويد

               او مرد در شبي سرد

مي خواست بگريد                خالي شود                نمي شد

مي خواست سوز عشقو      ساز خوش ترانه

آهنگ تازه اي از

                                        احساس عاشقانه

                                   جرمش بگويد اما سودش چه بود حالا

                                   جز اينكه راز پنهان خواهد شد آشكارا

مي خواست با كسي از درددلش بگويد

                                               اما كجاست ياري تا درددل بجويد

حال    تو    حال من را افسرده كرد و خسته

                                     پرسيدم اسم او را گفتند

                                 دل شكسته

خدایا زیستنی عطا کن

که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم

و مردنی عطا کن

 که بر بیهوده گیش سوگوار نباشم

خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

ایکاش بعد از عاشورا هم حسینی باشیم باشید باشند.

عکس از خبر گذاری مهر